ایستگاه پایانی !

سلام ...

روزها با گرفتاریها و مشغله های بی امان برای من در حال گذر هستند :

رسیدگی به دهها و صدها مشغله علمی و شغلی ، بررسی و آنالیز دهها و صدها عنوان فیلم و کتاب و مجله و از همه اینها مهمتر : سر و سامان دادن به روابط عاطفی و خانوادگی در کمال آرامش .

اینها روزها و شبهای این دوران از عمرم را به خود اختصاص داده اند . نزدیک به یک ماهه که آخرین حلقه پوسیده ارتباط من به گذشته سرشار از خطا و اشتباهم در دنیای بی ارزش طرفداران مایکل جکسون از هم گسسته و حالا برای نخستین بار بعد از گذشت بیش از 10 سال ، در حال لمس و تجربه آرامش حقیقی و واقعی هستم .

گاهی مواقعی که اندک فرصتی برای تفکر به اون روزها و سالهای پر از خطا و اشتباه در اختیارم قرار میگیره با مرور برخی چیزها حس عجیبی از ترحم و تمسخر به سراغم میاد و در انتها با لبخندی تلخ و پر معنی اون افکار رو از خودم دور میکنم . اندیشه به گذشته سراسر اشتباهم در 10 سال گذشته حقیقتاً باعث میشه به حماقتها و سادگیهام خندیده و با نگاه به امروزم سرشار از افتخار و غرور بشم . با مرور خاطرات اون دوران خنده و گریه ، توام و دست تو دست هم به سراغم میان ...

خندم میگیره که روزگاری نه چندان دور اونقدر ساده لوح و بی فکر بودم که مایکل جکسون برام مقدس بود ! طرفداران مایکل جکسون رو خوب ترین و پاک ترین انسانهای کره زمین میدونستم ! انسانهای کم اطلاع و غافل از مایکل جکسون ، خاطی ترین و نابخشودنی ترین موجودات گیتی در باورم بودند ! روزگاری که دشمن مایکل جکسون در قاموس و خیالم محکوم به خفت و ذلت بود ! زمانیکه همه فرصتهای طلایی و بی بازگشت عمرم رو صرف آموختن دنیای مایکل جکسون به آدمها میکردم ! خندم میگیره با مرور خاطرات دورانی که تنها به خاطر انسانی به نام مایکل جکسون با مردم دوستی و دشمنی میکردم ! خندم میگیره زمانی تنها به خاطر بشری به نام مایکل جکسون وجب وجب خاک این کشور رو برای ملاقات با انسانهایی هجو و بی معنی و توخالی زیر پا میذاشتم و هر روز خدا عین آواره ها کوله پشتی سفرم بر روی دوشم بود ! خندم میگیره وقتی یادم میاد روزگاری به خاطر مایکل جکسون مشتی غافل 4 روز عاشقم شده و فردا روزش چون دشمن قسم خورده از نامم بیزار میشدند ! خندم میگیره زمانی نه چندان دور ، گردانی از نامناسب ترین ، کم سواد ترین ، بی فرهنگ ترین و بی فکر ترین انسانهای این کشور رو تنها دوستان و یاران خویش دیده و برای حمایت و دفاع از ایشان همه عمر و زندگیم را تباه نموده سالهای سال با عزیزترین کسانم جنگیده و وجودم را ویران نمودم ! انسانهایی که امروز حتی با نگاه به تصاویر خودم در کنارشون عرق شرم بر روی پیشونیم میشینه ! همان روزگاری که دفاع از خطاها و اشتباهات هولناک و نابخشودنی مایکل جوزف جکسون را رسالت و حرفه خویش دانسته و به استادی خرده پاهایی پوچ و خفیف در این دنیا افتخار میکردم ! خندم میگیره وقتی به یاد میارم چطور سالهای با ارزش عمرم رو با حقیرترین باورها و با بی ارزش ترین موجودات زمین سپری کرده و حتی برای نخستین بار در عمرم در همین مسیر خیالی و واهی با قلب بزرگ و پاکم عاشق شدم ! عشقی که پایانِ به ظاهر تلخش ، رسیدن به آزادی و شادمانی حقیقی و نقطه پایانی بر همه سردرگمی ها ، تلاطم ها و هذیانهای روح سرگشته و حیرانم شد .

مرور این خاطرات در عین مضحکی چقدر تلخ و تکان دهنده و عبرت آموز است .

خداوند بزرگ را میلیاردها بار سپاس میگویم که سرانجام مرا از این سفر طولانی و پر درد به سلامت به مقصد رساند و در انتها ، لذت یک زندگی هدفمند ، شاد ، آرام و عاشقانه را به کام تشنه ام چشاند . شادی و آرامشی که در آن با فراموش کردن آنچه بود و نبود تنها با امید و عشق و به دور از تعاریف و هنجارهای بی معنی و خودساخته ، با واقعیتهای تلخ دنیا کنار آمده و فردا را نه با تکیه به خطاها و ضعفهای مایکل جکسون ، بلکه تنها با علم و قدرت و اراده فولادین و مثال زدنی خویش خواهم ساخت . و سرانجام پس از به انتها رساندن جاده طولانی و پر پیچ و خم زندگی در دنیای خود ساخته و موهومی مایکل جکسون ، خداوند را سپاس میگویم که از ساده لوحی بی نهایت عاشق و زود باور و مهربان ، انسانی پخته و درد کشیده و بسیار با تجربه خلق نمود که امیدوار است دیگر تا لحظه مرگ در زندگی هرگز خطاها و اشتباهات اسفبار سالهای گذشته عمر خود را تکرار ننماید !

و بدون شک هیچکدوم اینها بدون حضور و کمکهای تو امکان پذیر نبود مایکل جکسون عزیزم .

ممنونم !

و چقدر هنوز با دیدن سرگشتگان و در راه ماندگان سرگردانی که تنها با خیال پوچ تغییر دنیا ، با توهم عاشقی و رستگاری ، مذبوحانه در باتلاق نام مایکل جکسون دست و پا زده و هر لحظه بیش از پیش به دنیای تنهای بیمار ِغیر واقعی ِخویش فرو میروند میخندم !

تا بعد ...

Stay Tuned

! Let's Dance

Sailaru Sailare !!!

سلام به همگی !

فکر میکنم در طول سالهایی که با وبلاگ مایکل جکسون پادشاه جاودان در خدمتتون بودم تا به حال چندین بار در مورد علاقم به سینمای هندوستان به صورت عام و عشق و احساس بسیار عمیق و شدیدم به یکی از بزرگترین و بی تکرار ترین نامهای این صنعت به صورت خاص براتون صحبت کرده باشم . بله دارم در مورد سلطان بالیوود ، شاه  ِ بد .. Baadshahِ ِهندوستان ، پادشاه رُمنس ، کینگ خان ، پادشاه شاهرخ خان بزرگ و جادویی صحبت میکنم !

مردی که سالیان سال از عمرم رو لحظه به لحظه در سایه عشق بزرگ و باشکوهش نفس کشیده و به عاشقی و خدمتگزاریش افتخار نمودم . مردی که عمری طولانی در کنارش خندیده و اشک ریختم . انسانی که هر لبخند زیبایش دنیایم را گرم و زیبا و نورانی و هر قطره اشکش ستونهای آفرینش را بر سرم خراب و ویران نمود .

بزرگواری که با وجود دستیابی به عظیم ترین قله های پیروزی و شکوه و شوکت و افتخار ، آنی و لحظه ای از پاکی و شرافت انسانی دور نشد و هر ثانیه از عمرش شریف تر و والاتر گردید . سلطانی که حقیقتاً از خاکی ترین و بی ادعاترین مخلوقات گیتیست و جایگاه عظیم و والایش در عالم هنر ، ذره ای او را به سمت و سوی غرور و تکبر سوق نداده است . مردی با قلبی به پاکی و لطافت یک کودک عاشق که حقیقتاً چیزی فراتر از شاد نمودن انسانها را وظیفه و سرنوشت خود در این عالم خاکی و فانی نمیداند . انسانی که هرآنچه دارد را همه و همه یکسره از لطف و کرم الهی دانسته و همواره و همیشه خادم و شکرگزار پروردگار کریم خویش است . افسانه ای که کاریزمای خیره کننده چشمان درخشان و پر رمز و رازش از وی نامی بلند آوازه و دست نیافتنی در شرق و غرب عالم ساخته است . مردی که در یک کلام بزرگترین ، انسان ترین ، با شکوه ترین ، جادویی ترین و بی همتا ترین هنرمند زنده گیتی در جهان معاصر کنونیست !

بعد از این مقدمه نه چندان طولانی میرم سراغ بحث امروز :

چند وقت پیش داشتم یکی از سایتهای مربوط به طرفداران کینگ SRK رو مرور میکردم که ناگهان چشمم به لینک دانلود ویدئو میکسی از شاهرخ خان افتاد . نام لرزاننده و کوبنده شاه شاهان ، ارباب افسانه ها ، سایه سنگین و هولناکی بر نام کینگ SRK در بخش توضیحات این ویدئو انداخته بود !!! خشکم زد ! بلافاصله توضیح ویدئو رو خوندم : نوشته بود که ویدئو بر اساس تصاویر میکس و مونتاژ شده صحنه های خوندن و رقصیدن شاهرخ خان و مایکل جکسون بر اساس یکی از آهنگهای شاهرخ خان به نام Sailaru Sailare از فیلم Josh تهیه و تولید گشته است !!

یعنی فکر کنم یک ثانیه هم معطل نکردم و دانلود بلافاصله آغاز شد ! تو تموم مدتی که طول کشید تا ویدئو دانلود بشه داشتم با خودم فکر میکردم چطوری این آهنگ رو روی صحنه های خوندن و رقصیدن مایکل جکسون میکس کردند ؟! برای موجودی مثل من که اون آهنگ و کل آهنگهای دیگه کل فیلمهای شاهرخ خان رو ثانیه ثانیه از حفظه (!!) این افکار چندان عجیب و غریب به نظر نمیرسیدند !

خلاصه دانلود تموم شد ، پخش ویدئو آغاز و ویدئو فوری به بخشهای مربوط به مایکل جکسون رسید و اون وقت ... بوووم !

فقط خودتون نگاه کنید :

لینک دانلود

واقعاً جالب و شگفت انگیزه ! چیدمانی تا این اندازه دقیق از حرکات لب و دهان مایکل جکسون امریکایی زبان همراه با یک آهنگ هندی !! با اینکه کوتاهه و کیفیتش پایینه اما حرف نداره ! من که با همه وجود لذت بردم ؛ نظر شما چیه ؟! 

سعی کردم با این پست کوتاه ، ذهنهاتون رو اندکی به سمت دنیای لطیف ، خاص و دوست داشتنی کینگ خان برده و برای پست بعدی آمادتون کرده باشم ! 

شاهرخ خان ، پادشاه بزرگی که علاوه بر همه صفات ممتاز و کم نظیری که از وی برایتان بر شمردم یکی از بزرگترین عاشقان مایکل جکسون در دنیای هنر بود و عمری را با افتخار و به صورت علنی در راه او عاشقی و شاگردی کرد . توصیف خاطرات مایکلی شاهرخ خان فراتر از این نوشته و این پست است . شاید روزی حکایتهای مایکلی فراوونی از شاهرخ خان رو براتون تعریف کردم ...

نوشته امروز رو با بیان عباراتی از کینگ خان در توصیف پادشاه هنر به انتها میرسونم :

وقتی خبر درگذشتش رو شنیدم به طرز وحشتناکی گریه کردم . احساس کردم تمام خاطرات دوران کودکیم همراه او نابود شد  . من از نزدیک ملاقاتش کرده بودم . او مخلوق شگفت انگیز خداوند بر روی زمین بود . با رفتنش ، جهان قطعه ای از تاریخ خود را از دست داد ...

بابت همه خاطرات زیبایی که برام ساختی سپاسگزارم شاهرخ عزیز ...

به راستی که شاه رخ بودی و تا ابد شاه رخ خواهی ماند ! عاشقتم !!!

The King Is Dead ...

Long Live The Living King !

تا بعد ...

Stay Tuned

! Let's Dance
 

بازتابی از تعالیم مایکل جکسون ( قسمت اول )

سلام به دوستان عزیزم . وقت بخیر ! 

نوشته امروزم با اغلب نوشته های این وبلاگ یه فرق مهم داره و اون فرق اینه که شاید در نگاه اول این پست ربط چندانی به مایکل جکسون نداشته باشه ! هرچند اون دسته از بینندگانی که از سالها پیش نوشته های منو دنبال میکنند خوب میدونند که هرگز پیش نیومده نوشته ای از من 100% بی ارتباط به نام کبیر مایکل جکسون باشه !

فکر نمیکنم در بین شما کسی باشه که سوپر استار مشهور امریکایی ، Akon رو نشناسه ! مردی که آثار زیبا و شنیدنی فراوونی رو در کارنامه هنری خودش به همراه داره .


 
دوست دارم داستان امروزم رو با یادآوری مهمترین خاطرات زندگی ایکان در واپسین سالهای عمر گهربار مایکل جکسون آغاز کنم ؛ بدون شک مطالعه این بخش میتونه برای اون دسته از بینندگانی که تازه بعد از درگذشت مایکل جکسون با او و دنیای افسانه ایش آشنا شدند مفید و با ارزش باشه . 

اینطور میشه گفت که ایکان ، خواننده مسلمان آفریقایی امریکایی با وجود تمام استعداد بالای هنریش ، تا قبل از اواخر سال 2006 میلادی نقطه چندان به یاد ماندنی و درخشانی در کارنامه شغلی و حرفه ای خود نداشت ! ایکان با برخورداری از صدایی خاص ، زیبا و متفاوت از همان لحظه ظهورش در صنعت موسیقی ، پتانسیل تبدیل شدن به یکی از برترینهای کره زمین را دارا بود ولی متاسفانه خیلی زود همانند بسیاری از استعدادهای نوظهور دیگر در دام زرق و برق فریبنده و کثیف هالیوود افتاد و آلت دست مافیای پلید این صنعت مخوف گردید . اینگونه بود که استعداد بالای ایکان با خواندن اشعار سخیف و بازی در کلیپهای هجو و بنجل تجاری شروع به هرز رفتن نمود . البته دستان سرنوشت چیزی فراتر از رقاصی و دلقکی در کلیپهای زشت و بی معنی مارشال مترس برای ایکان رقم زده بود !


 
درست در اوج روزگاری که ایکان استعداد بالایش را اینگونه وسیله منفعت طلبی اربابان پول و شهرت دنیای سیاه موسیقی قرار داده بود ، چشمان نافذ و تیزبین ارباب ماسترو شروع به اسکن و آنالیز عمیق ترین و پنهان ترین لایه های وجودی این سیاه پوست ساده دل نمود . مایکل جکسون در تمام طول عمر خویش همچون یک مغناطیس پر قدرت و عجیب ، برترین استعدادهای عالم هنر را به سمت خود جذب مینمود . صد البته که او همواره جدا از بررسی استعدادهای هنری ، مسائل دیگری را نیز جهت برقراری ارتباط حرفه ای با سایر هنرمندان همکارش در نظر میگرفت . مهمترین این مسائل همانا معیارهای اصیل انسانی و اخلاقی به حساب می آمدند .

بدیهی بود که با در نظر گرفتن چنین فیلترهای سختگیرانه ای ، بسیاری از بزرگان و نام آوران دنیای موسیقی هرگز و حتی ثانیه ای در حلقه همکاران مایکل جکسون نگنجیدند ! اما ایکان از همان ابتدا یه جورایی با بقیه فرق میکرد . همواره حزن و غم عجیب موجود در صدای این مرد سیاه پوست حس عجیبی رو به من منتقل میکرد . هرگز زمانی رو که برای اولین بار آهنگ سوزناک Lonely رو با صدای زیبای ایکان شنیدم از یاد نمیبرم . بعدها هم که ... !!!



 ایکان در اواخر سال 2006 به همراه جمعی دیگر از خوانندگان امریکایی همچون نیو و ویل آی ام به عنوان نفرات برتر و برگزیده مایکل جکسون به منظور همکاری جهت تهیه و تولید آلبوم T25 کاندید و انتخاب گردید . چندان طولی نکشید که بعد از انتشار این آلبوم ، ایکان به چهره محبوب شماره 1 و هنرمند مورد علاقه اصلی و کلیدی مایکل جکسون در آخرین سالهای عمرش بدل شد . ایکان تا به جایی جلو رفت که نه تنها افتخار همصدایی در آخرین دوئت خلق شده توسط ارباب افسانه ها در عمر کوتاهش را از آن خود نمود بلکه به صمیمی ترین و عزیز ترین دوست مایکل جکسون در آخرین پرده نمایش خالق بد بدل گردید . فکر میکنم اگه بخوام خاطرات غیر هنری مایکل و ایکان رو در اون روزها بشمرم خودش احتیاج به چند تا پست جداگانه داشته باشه ! فقط همین رو بدونید که ایکان کم کم و تدریجاً از نقش اصلی خود به عنوان یکی از بزرگترین سوپراستارهای تاریخ امریکا به رفیق گرمابه و گلستان (!!!!) ، سخنگو ، مدیر برنامه و حتی بادیگارد شخصی مایکل جکسون تغییر نقش داد !!!

به این ترتیب روزهای شیرین و خاطره انگیز واپسین سال حیات پادشاه هنر در گرما گرم عشق ناب و خالصانه ایکان سپری شد و سرانجام مایکل جکسون کبیر در 25 ژوئن 2009 چشم از جهان فرو بست .

بعد از مرگ مایکل جکسون ، ایکان بهتر و ستایش برانگیز تر از همه دنیا به وظیفه انسانی و هنری خویش به عنوان یک دوست عاشق عمل نمود و با خلق و اجرای آهنگ یادبود ستایش برانگیز و بی همتای Cry Out Of Joy ، اشک شوق و قدرشناسی و دلتنگی را بر چشم میلیونها میلیون عاشق در سراسر جهان جاری نمود . وی سپس با حضور در ویدئوی زیبا و تحسین شده Hold My Hand ، برگ زرین دیگری بر کتاب افتخارات خدمتگزاریش به مایکل جکسون کبیر افزود .

 
خوب پس از این مقدمه در مورد ایکان ، از امریکا سفری هزاران کیلومتری به شرق عالم و کشور هزار رنگ و هفتاد ملت هندوستان خواهیم داشت !

نمیدونم چرا هر وقت توی عمرم اسم هندوستان رو میشنوم ، اولین چیزی که توی ذهنم نقش میبنده ، بالیوود و سینمای رنگارنگ و موزیکال این کشور کهنه ! بالیوود ، صنعتی که در یک کلام و بدون اندکی تردید در صورت عدم وجود پدیده ای به نام مایکل جکسون ، هرگز و هرگز قادر به دستیابی به جایگاه مدرن و امروزی خویش نبود . این حرف رو از طرف یکی از طرفداران بسیار حرفه ای سینمای هندوستان و البته مایکل جکسون به عنوان یک حقیقت محض قبول کنید .

دوست دارم این رو بدونید که مردم هندوستان همواره و از ابتدا عشق و علاقه وحشتناک و عجیب و غریبی به مایکل جکسون داشته و تا ابد نیز خواهند داشت . نمیدونم تا حالا ویدئوهای حضور مایکل جکسون در خاک هندوستان رو دیدید یا نه . فکر کنم برای اینکه با ادامه بحث راحت تر بتونید ارتباط برقرار کنید ، لازم باشه حتماً یه دونه از این ویدئوها رو ببینید ! ویدئویی که براتون انتخاب کردم مربوط به حضور مایکل جکسون در بمبئی به سال 1996 میلادی و قبل از برگزاری کنسرتی از تور هیستوری برای این مردم عاشق و مهربون آسیاست . ویدئو رو در دو پارت 1 و 2 از لینکهای زیر دانلود بفرمایید :

پارت 1

پارت 2

قبل از اینکه ادامه بحث رو بخونید یه دور با دقت به دقیقه 6 و ثانیه 30 نگاه کنید . مرد میانسال کچلی که میاد جلو و با احترام با مایکل جکسون دست میده و بعدش عین یه بچه ذوق میکنه یکی از ستارگان بزرگ و پیشکسوت بالیوود به نام آنوپام کر هستش که نقشهای جاودانش در سینمای هندوستان ماندگاره . فقط یه لحظه فکر کنید معنی این صحنه چی بود !!!!

شاید بشه در یک کلام ریشه این عشق و علاقه افسار گسیخته مردم هندوستان به پدیده ای به نام مایکل جکسون رو در باورهای کهن و فرهنگ و سنن آبا و اجدادی این ملت راحت تر جستجو کرد ؛ فرهنگی که هرگز و حتی ذره ای از ساز و آواز و رقص و موسیقی جدا نبوده . هندوها عاشق موسیقی هستند . مردمی بی نهایت احساساتی که هیچ زبانی رو برای بیان حالات درونی خویش قدرتمندتر ، رساتر و کامل تر از زبان رقص و موسیقی نیافته اند . شاید وقتی اسم رقص و آواز رو میارم در ابتدا فکر کنید که این ملت چقدر الکی خوش هستند که با این همه فقر و درد و مصیبت و فلاکت که دارند ، دائم به فکر قر دادن و یللی تللی کردنند ! لازمه بهتون بگم که بر خلاف این ذهنیت ، هندیها اتفاقاً اغلب مواقع برای بیرون ریزی و تخلیه احساسات سیاه و غمگین درونی خویش به سمت موسیقی رفته و حتی اغلب مناسبتهای سوگواری و مذهبی و معنوی ایشان نیز با رقصها و موسیقی های خاصی همراه است . البته از ورود به جزئیات این قضیه صرفنظر میکنم که اگه واردش بشم دیگه کسی نمیتونه منو جمع و جور کنه !!!

این عشق و علاقه ذاتی به موسیقی و رقص هستش که مردم هندوستان رو سالیان ساله به پای تماشای فیلمهای هندی در سالنهای تنگ و تاریک سینما کشونده . همین مساله هستش که باعث شده بازیگران این صنعت تا این اندازه مورد قبول و ستایش مردم هندوستان قرار داشته باشند . میشه به جرات گفت رل و نقشی رو که بازیگران بالیوود در فرهنگ عامه مردم هندوستان ایفا میکنند ، هیچ کاراکتر هنری و سیاسی و ورزشی و اجتماعی در هیچ کشور دیگه ای برای مردم اون سرزمینها ایفا نمیکنه !

دوست دارم قبل از اینکه این مقدمه کوتاه رو در مورد هندوستان و بالیوود ببندم فقط یه مطلب کوچولوی دیگه رو هم اشاره کنم ؛ مطلبی که اون راز و نکته نهایی عشق و علاقه عجیب مردم هند به مایکل جکسون کبیر رو به خوبی توجیه میکنه :

بازیگران بالیوود از نظر مردم هند گاهی جایگاهی فرا زمینی و ماورای بشری دارند ! اونها خوشتیپ هستند ؛ ستاره هستند ؛ مشهور و پولدار هستند ؛ خوب بازی میکنند ؛ خوب میرقصند و خوب آواز میخونند ... ! چی ؟؟!! خوب آواز میخونند ؟؟!! نه ! این آخری دیگه درست نیست !!!

فکر میکنم همتون به خوبی میدونید که بالای 99% از آهنگهای موجود در فیلمهای هندی با صدای بازیگران اصلی اون نقش اجرا نشده و توسط خوانندگان حرفه ای و محدودی ، در استودیوهای ضبط بالیوود تهیه و تولید میشه . در واقع میشه گفت بازیگران بالیوود نه تنها اغلبشون خوش صدا نیستند بلکه حتی در پاره ای موارد علی الخصوص در مورد بازیگران زن ، بسیار بد صدا هم می باشند !!! فکرش رو بکنید یک بازیگر بد صد با یک صدای مضحک کلفت و ضایع یک دفعه در یک سکانس میزنه زیر آواز و بعد هم چه چه چهی سر میده !! به به !!

به عنوان یکی از طرفداران این سینما این نقطه ضعف وحشتناک بالیوود رو پذیرفته و در موردش با شرمندگی سکوت میکنم !

مردم هند خوب میدونند که آهنگهای داخل فیلمها صدای بازیگر مورد علاقشون نیست اما به این موضوع اهمیت چندانی نمیدند . اونها طوری با فیلم و بازی بازیگرانش ارتباط قلبی و روحی برقرار میکنند که گویی در کاراکترها و سناریو ذوب شده و صدای خواننده های بینوا رو در حقیقت صدای واقعی بتهای مورد ستایششون قلمداد میکنند ! به عبارت دیگه میشه گفت خوانندگان هندوستان یکی از مهجور ترین ، گمنام ترین و مظلوم ترین اقشار دنیای هنر در هندوستان میباشند ! از این نقطه نظر میشه هندوستان رو نقطه مقابل کشوری مثل ایران در نظر گرفت : تو ایران هرکسی که میخواد مشهور بشه ، فوری از خونه ننش قهر میکنه و میره یه آلبوم موسیقی میده تا به شهرت برسه !!! تو هندوستان اما احمقانه ترین و نا صحیح ترین روش برای کسب شهرت رفتن به سمت ترانه و خوانندگیه !! ملت هندوستان از طفولیت آرزوشون اینه که جای آمیتا باچان و دلیپ کومار رو بگیرند !!! تا رویای کسب جایگاه ویجنتی مالا در افکار دخترکان خردسال هندو موج میزنه چه کسی هوس میکنه بره تو استودیو آواز بخونه ؟؟!! رسیدن به افتخار بازیگری ، انتهای خواسته و رویای اغلب مردم هندوستانه . هیچ ابلهی حتی به ذهنش خطور هم نمیکنه که بره توی استودیوهای بسته و خفه ، جون و عمرش رو بذاره و در انتها هم تو غربت و گمنامی از دنیا بره . شاید باور نکنید که بگم حتی خیلی از خواننده های بزرگ هندوستان در انتهای عمرشون با یک چنین سرنوشت سیاه و تلخی رو به رو شدند ...

اما با همه اینها مردم هندوستان خودشون هم خوب نقطه ضعف بزرگ بازیگران مورد علاقشون رو میدونند . بذارید یه دور دیگه مطلب قبلی رو مرور کنیم :

بازیگران بالیوود از نظر مردم هند گاهی جایگاهی فرا زمینی و ماورای بشری دارند ! اونها خوشتیپ هستند ؛ ستاره هستند ؛ مشهور و پولدار هستند ؛ خوب بازی میکنند ؛ خوب میرقصند ولی ... خوب آواز نمیخونند !!! 

اما یه نفر و فقط یه نفر در کل تاریخ بشر بود که کل این معادلات رو برای همیشه به هم زد  :

خوشتیپ بوده خیلی خوشتیپ تر و کاریزماتیک تر و رویایی تر از کل تاریخ سینمای هندوستان ؛ نامی بوده که ستاره و سوپر استار بودن در مقابلش مضحک و احمقانه جلوه میکرده ؛ مشهور و پولدار بوده اونقدری که کل شهرت و پولهای کل بالیوود به اندازه یک سلول از وجودش نمیرسیده ؛ خوب بازی میکرده اونقدر که راج کاپور فقید باید میومد جلوی پاش فرش قرمز پهن میکرد ؛ خوب میرقصید اونقدر که یه بنده خدایی میگفت وقتی پاهاش تکون میخورد میشد رقص خداوند رو در پاهاش دید و خلاصه بر خلاف کل دنیای بالیوود ، حنجره ای داشت که از توش میشد همه آواز کائنات رو یکجا و با هم شنید . این موجود اسمش مایکل جکسون بود ...

حالا فکر کنم فهمیده باشید که معنی مایکل جکسون برای ملت هندوستان چی بود !

احتمالاً الآن دارید فکر میکنید ماجرای ایکان به این قصه ها در مورد هندوستان و بالیوود و آنوپام کر و در انتها مایکل جکسون چه ارتباطی داشته ، اینطور نیست ؟!!

یه چند روزی صبوری کنید که هیجان و سورپرایزی بزرگ در راهه ...

تا بعد ...   

Stay Tuned

! Let's Dance

3 سال در کنار شما !

سلام به همگی عزیزان . روز و شبهاتون بخیر ...

فردا 28 مرداده و وبلاگ مایکل جکسون پادشاه جاودان در اون 3 ساله میشه !

وبلاگی که دنیایی از خاطرات زیبا و فراموش ناشدنی و اقیانوسی از خاطرات تلخ و هولناک و از یاد نرفتنی رو به من هدیه داده است ! 3 سال است که بعد از مرگ مایکل جکسون با همه عشق و وجود در این وبلاگ برای شما نوشته ام . 3 سال از بازگشت مجدد من میگذره . انسانهای فراوونی در طول این 3 سال اومدند و مهمون من و این خونه شدند اما اغلبشون به دلایل مختلف بعد از مدتی اینجا رو ترک کرده و برای همیشه این وبلاگ و نویسنده عجیب و متفاوتش رو به فراموشی سپردند . هرچند که خوب میدونم برای بخشی از اون افراد ، علت اصلی سر نزدن به وبلاگ پادشاه جاودان ، تکراری و حوصله سر بر شدن موضوع مایکل جکسون بوده و اینکه اون افراد کلاً دیگه از جو مایکل جکسون خارج شده و دنبال مسائل دیگه ای در زندگیشون راه افتادند ، اما با این حساب خوب میدونم افراد زیادی هم نه به خاطر فراموشی مایکل جکسون بلکه تنها به علت بد اومدن از شخص من دیگه وارد این وبلاگ نشده یا به هر علت از درج نظر خود داری مینمایند . افرادی که اغلبشون حتی بدون یک بار دیدن من از نزدیک عاشقم شده و بعدش هم بدون نقطه ای آگاهی از راز هولناکی که سرنوشت و مسیر زندگی منو برای ابد تغییر داد از من بدشون اومد و با دلخوری و دلشکستگی این خونه رو ترک کرده و من رو در غم و تنهایی رها نموده و دور شدند . رازی که هرگز و هیچگاه به حرمت نام بلند عاشقی حاضر به تکمیل داستانش تو این وبلاگ نشدم ...

فردا روز میلاد این وبلاگ و روز مرور درسها ، عبرتها و انسانهاست . 3 سال گذشت . 3 سالی که در طولش مرتکب خطاهای بی انتهایی شده و خطاهای بزرگ و وحشتناکی رو شاهد بودم ؛ درسهای بی انتهایی آموخته و حکایتها و درسهای فراوانی رو بهتون یاد دادم ؛ و 3 سالی که در اون دوستان خوب و مهربانی یافتم و دشمنانی خشمگین و قسم خورده پیدا نمودم !

وبلاگ مایکل جکسون پادشاه جاودان انسانهای فراوونی رو در مسیر زندگی مایکل جکسونی من قرار داد ؛ انسانهایی که درسته رفتند و دور شدند اما تا آخرین لحظه عمرم نامها و یادها و خاطرات سبزشون در این سفر کوتاه و به یاد موندنی رو فراموش نخواهم کرد که هرگز و هرگز بدون عشق و حمایت و مهربانی آن عزیزان به جایگاهی که دارم دست نمیافتم . حقیقتاً اینو میگم و میخوام با همه وجود از همشون تشکر کنم . ای کاش حداقل سری به اینجا بزنند تا بتونند تشکر و سپاس و قدردانی منو بخونند .

پادشاه جاودان : همراه و همسفر و همراز روزهای تلخ و سیاه و دلتنگ و ترسناک من در نخستین دوران زندگی بعد از مرگ مایکل جکسون . یادگاری از گذشته تا به امروز . تکیه گاهی همچون کوه استوار برای من برای فرار از کابوسهای ترسناک دنیای بدون او .

پادشاه جاودان : خانه ای که خط به خط و کلمه به کلمه اش برای من یادآور یک خاطره ، یک لحظه یک احساس ، یک سفر ، یک حدیث دلدادگی ، یک عاشق ، یک لبخند و یک قطره اشکه . هرگز و تا آخرین نفس از یاد نخواهم برد که در سیاه ترین روزهای عمرم این وبلاگ مرا با عاشقانی مهربان و سبک بال آشنا نمود که با عشق در کنار من و کلماتم جمع شده و از او و دنیای بزرگش میگفتند و میشنیدند . آنهایی که تنها دلیل شادی و زندگی من بعد از مرگ ارباب بودند .

شاید اگه در روزگاری که مایکل جکسون هنوز زنده بود کسی به من میگفت که روزی در کوتاهترین زمان ممکن بعد از مرگ مایکل جکسون در خانه ای جدید عشق و عاشقی و شادی رو در دنیای مایکلی جدیدی از نو تجربه خواهی کرد چنان فریادی بر سرش میزدم که ستونهای عرش به لرزه در بیاد (!!) اما خوب ... این اتفاق حقیقتاً رخ داد و این بزرگ ، به جز با کمک عشق و حضور و صبوری تک تک شما امکانپذیر نبود . از همتون ممنون و سپاسگزارم .

یادآوری خاطراتم با این وبلاگ پایان و انتهایی نداره . وجودم لبریز از احساسات متناقض نسبت به اسمشه . گاهی دوسش دارم گاهی با مرور خاطراتش اشک میریزم و ازش بدم میاد . فقط همینو میدونم که تبدیل به بخش جدا نشدنی عمر و زندگیم شده و دیگه هرگز نمیتونم ثانیه ای جدا ازش به زندگیم ادامه بدم .

من تا نفس میکشم نمیتونم خونه ای که منو برای اولین و احتمالاً آخرین بار در زندگیم عاشق کرد از یاد ببرم . من تا در این دنیای فانی نفس میکشم قادر به فراموشی ثانیه ثانیه خاطرات دخترک سرزمین باران نخواهم بود ...

راستی دیروز رفتم اونجا دخترک ِ فراموش ناشدنی من !!! بدون تو !! تنهای تنهای تنهای تنها ...

آآآآآه ... ...

یادت اومد اینجا رو ؟! ۱۴ اردیبهشت ۱۳۸۹ هجری شمسی ! قول داده بودیم یه روز دست توی دست هم دو تایی برگردیم اینجا و به آقا پلیسه (!!!) لبخند بزنیم !! اما نشد ! من تنها رفتم و کنار ساحلش اونقدر اشک ریختم و تو تنهایی اونقدر فریاد زدم که دریا از دیدن گریه های خونبار من شرمنده و نالان شد . شکی ندارم که این سرنوشت سیاه ، سزای همه خطاهایی بوده که در زندگیم مرتکب شدم . شکی ندارم ...

راستی این هم دیگه مایکل نداشت !! رنگش کرده بودند ؛ تو که نبودی ازم عکس بندازی ؛ برای همین خودم ازش عکس گرفتم ! تنهایی ! فکر نکنم هیچ وقت بتونم نگاه عجیب اون دختر بچه که با تعجب به صورت خیس از اشکم نگاه میکرد رو از یاد ببرم ... 

فردا روز تولد وبلاگه . خونه ای که دوسش داشتید و در کنارش بودید . خونه ای که خیلی القاب بزرگ و ستودنی به خودش و نویسندش میدادید . امشب تا به صبح در دریای خاطراتم غرقم . به دوستانی که حقیقتاً در پس همه غر زدنها ، اخم کردنها و تندی هایم با همه وجود عاشقشون بودم و این رو متوجه نشدند و ترکم کردند فکر میکنم . به اونهایی که نشد بهشون یاد بدم به خدا فقط و فقط و فقط به خاطر عشق به مایکل جکسون بود که تا اون حد زیاده روی میکردم و نه هیچ علت دیگه ای . کاش تا اون حد سخت گیری و افراط نمیکردم . کاش میشد که از همون ابتدا راه اعتدال و میانه روی رو در پیش بگیرم . کاش همون سال 1388 درسهایی که در پست ایستگاه پایانی رو مرور کردم بلد بودم تا امروز این تنهایی دردناک و سیاه سهم من از دنیا نمیشد .

امشب و در این لحظاتی که باور کنید برام بی نهایت ارزشمنده از همتون با همه وجود عذر خواهی میکنم . از همتون که تو این سالها به اسم مایکل جکسون بهتون بدی و ظلم کردم . به خدا سوگند قصد و منظور بدی پشت اعمالم نبود . به خدا نیت شوم و پلیدی در ذهنم نبود . فردا برای من روز بزرگیه . بیاید حداقل به حرمت اون درسهایی که بهتون یاد دادم از سر اشتباهاتم بگذرید که نمیتونم تو این روز ، ناراحتی و ناله و دلشکستگی و درد وجود شما رو تحمل کنم . منو ببخشید تا بتونم ذره ای از این احساس خفقان آور و جنون آسای تنهایی خارج بشم . به خدا قسم میخورم دل کوچیکم حقیقتاً شکننده تر و آسیب پذیر تر از اونیه که بتونه نقطه ای نفرت و کینه رو از کسی با خودش حمل کنه . آهای همه اونایی که تو 10 سال گذشته بهتون بد کردم ! از همتون عذر میخوام و از روی تک تکتون شرمندم . اگر هم که نمیتونید منو ببخشید لااقل خوشحال باشید چون دارم با همه شهامت و قدرت ، مردونه جلوی همتون اعتراف میکنم که به چنان سرنوشت سیاه و نافرجامی توی این راه مبتلا شدم که فکر میکنم فهمیدنش حداقل یه ذره دلتون رو خنک کنه و مرهم زخمهای کهنه دلتون باشه !!! 

کمی ها و بدی ها و ناتوانی های من رو به خوبی خودتون ببخشید . دیگه بضاعت من در همین حد بود ! به احترام ثانیه هایی که با همه عشق به پای واژه واژه این وبلاگ گذاشتم از من راضی باشید دوستان من . ثانیه هایی که با عشق باهاتون قسمتشون کردم ...

فردا تولد خونه منه و صاحبش شمع تولد 3 سالگی وبلاگش رو تو تنهایی هاش فوت میکنه . امشب ، شادی و آرامش روح مایکل جکسون کبیر و سلامتی و موفقیت و تن درستی همتون تنها آرزوهای منه . این مرد عاشق خسته و غمگین و دلشکسته و صبور رو ببخشید و اگه امکان داشته باشه یک بار دیگه از نو بهش لبخند بزنید .  

فراموشم نکنید . دوستتون دارم ... ...

تا بعد ...

Stay Tuned

! Let's Dance

یک بررسی آماری ...

سلام به همه دوستان عزیز ! وقت بخیر .

فکر میکنم هر کدوم از شما در طول مدت زمان تاسیس این وبلاگ حداقل برای یک بار هم که شده نگاهتون به اون شمارنده وبگذر گوشه سمت راست وبلاگ خورده باشه . سایتی که وضعیت آماری بازدیدکنندگان وبلاگ رو به اطلاع صاحبش و مخاطبان دیگه میرسونه . امروز میخوام نکات جالبی رو در همین رابطه خدمت شما عرض کنم : 

خیالتون راحت ؛ کاری با تعداد و عده بازدید کننده های وبلاگ ندارم ! نمیخوام بگم قبلاً زیاد بوده الآن کم شده یا برعکس . نمیخوام بررسی کنم که در ایام مناسبتی خاص مثل سالروز درگذشت یا ولادت مایکل جکسون آمار بازدید کننده ها به چند برابر حالت عادی و نرمال میرسه . قصد ندارم منحنی ریاضی ترافیک آماری بازدیدکننده ها رو در طول ساعات مختلف شبانه روز نقد و بررسی کنم . امروز با هیچ کدوم این عدد و ارقام هیچ کاری ندارم !!

امروز میخوام نه به لحاظ کمی بلکه از لحاظ کیفی بازدیدکننده های این وبلاگ رو مورد ارزیابی قرار بدم .

راستش با تجربه ای که از سالها نوشتن در فضای مجازی با موضوع مایکل جکسون دارم میتونم به جرات بهتون بگم که میشه کل بازدید کننده های این وبلاگ رو به 6 دسته کلی تقسیم بندی کرد . این موضوع دقیقاً همون نتیجه ای هستش که از بررسی نتایج آماری سایت وبگذر هم مورد تایید قرار میگیره . بیاید با هم نگاهی اجمالی به این 6 گروه کاربر اینترنتی بندازیم :

گروه اول که بازدید کننده های ثابت و همیشگی این وبلاگ هستند و طبیعتاً با تایپ کردن مستقیم آدرس وبلاگ در قسمت URL بالای مرورگر خود به صفحه اصلی وبلاگ میرسند . 

گروه دوم برخی از بازدیدکننده های گرامی دیگه هستند که نه مثل این گروه اول هر روز ولی حداقل یه چند هفته یکبار سری به وبلاگ میزنند ولی از اونجایی که حفظ کردن نام این وبلاگ احتمالاً براشون خیلی سخته هربار با تایپ کردن عنوان " پادشاه جاودان یا مایکل جکسون پادشاه جاودان " در گوگل سر از این وبلاگ در میارند !! خوب بابا جون یه آدرس ساده رو حفظ کنید اینقدر مصیبت نکشید هر دفعه !!!

 گروه سوم عده ای هستند که چند سال یکبار یاد من و موضوع مایکل جکسون افتاده ولی خوب به علت عقب بودن شدید این بندگان خدا از اوضاع و احوال (!!!!) این افراد اغلب با تایپ کردن عنوان " ارباب افسانه یا ارباب افسانه ها یا مایکل جکسون ارباب افسانه ها " ابتدا سر از وبلاگ قدیمی من و سپس سر از این خونه در میارند !!! امیدوارم که لااقل این مخلوقات خدا دفعه بعدی که یاد من و مایکل جکسون افتادند حداقل به اعضای گروه دوم پیوسته باشند !!!

اما گروه چهارم : 

گروه چهارم افرادی هستند که من خیلی خوب اونها رو میشناسم !!! این موجودات که همگیشون از همکاران نخاله و اردنگ خورده (!!) قدیمی من هستند ، سالی یکی دو بار با جستجوی مستقیم ترکیب نام فامیلی من + جکسون در گوگل سر از یکی از وبلاگهای ارباب افسانه ها یا پادشاه جاودان در میارند !

این عده بر خلاف سه گروه قبل هیچ علاقه ای به مایکل جکسون و شخص بنده نداشته و صرفاً هر از چند گاهی محض خنده و مرور خاطراتشون با من این عبارت رو سرچ کرده تا ببینند من هنوز اونقدر مشنگ هستم که بعد از همه این سالها هنوز مشغول نوشتن از مایکل جکسون باشم یا خیر !! بسیار خوشحالم که نتیجه این جستجوی احمقانه هم هر دفعه دقیقاً همون چیزیه که باعث سوزوندن شدید برخی نقاط خاص این عده میشه !!

نادونهای بی خاصیت لابد هنوز فکر میکنند احساس من به جکسون از جنس احساسات جوگیرانه خودشون به آسید چیز چیز و شیخ اصلاحاته (!!!!) که الآن دیگه اگه حتی عکس اون مزدورهای مفتخور بی مصرف رو هم ببینند به یاد نیارند که کی بودند !!!!

اعضای بی ارزش و پست گروه چهارم ، موجوداتی هستند که هر وقت به یاد میارم چطور بخشی از عمر با ارزشم رو صرف صحبت در مورد مایکل جکسون باهاشون کردم از خودم و گذشتم شرمنده و متاسف میشم !! البته تنها حسنی که تو این داستان وجود داره ، دیدن همون ترکیب نام فامیلی من + جکسون در قسمت جستجوی گوگل هستش ؛ اینکه من تا ابد در ذهن عده ای در این عالم تنها و تنها تداعی کننده نام مایکل جکسون بوده و نام مایکل جکسون در ذهن این عده تنها و تنها تا ابد تداعی کننده نام من حقیر خواهد بود !!! دیگه آیا افتخاری بالاتر از این میشه تصور کرد ؟! من حقیقتاً شادمان و خوشبختم !!!

حال میرسیم به گروه پنجم :

اعضای این گروه رو میشه علاقمندان بسیار کم اطلاع یا طرفداران نوپای مایکل جکسون تقسیم بندی نمود . این عده اغلب با جستجوی مطالبی بسیار عمومی در مورد هنر و زندگی مایکل جکسون به فارسی به صورت کاملاً تصادفی سر از وبلاگ من در میارند . مطالبی از این دست :

متن آهنگ هالیوود مایکل جاکسون (!!)
ترجمه آهنگ سیاه و سفید مایکل جکسون
چهره واقعی مایکل جکسون
دانلود کنسرت مردگان مایکل جکسون (!!)
مایکل جکسون کی و کجا مرد (!!)
دانلود رقص عقب عقب رفتن مایکل جکسون (!!)
دانلود آلبومهای مایکل جکسون
خرید ویدئوهای مایکل جکسن (!!)
و ...

همونطور که در این عبارتها شاهد هستید ، جستجو کننده ها بدون شک به موضوع مایکل جکسون علاقمند بوده و هنر و زندگی این هنرمند براشون جذابیت خاصی داشته منتها به دلیل عدم اطلاعات کافی و آماتوری بیش از حد یا مطالب را به صورت غلط سرچ نموده یا طفلکی ها دنبال پیش پا افتاده ترین و بدیهی ترین موضوعات از نظر من و شما گشته اند . هربار که میبینم یکی از این جستجوها منجر به مطالعه پستی از وبلاگ شده حقیقتاً احساس غرور سراسر وجودم رو در بر گرفته و احساس شادی و آرامش معنوی میکنم . از خداوند بزرگ قدردانی میکنم که من و قلم ضعیفم رو وسیله ای جهت دستیابی به نیازهای مایکلی عده ای از هم وطنان کنجکاو و علاقمندم قرار داده . دیدن این صحنه ها همه جستجوهای بی هدف و آماتوری سالهای سال پیش خودم رو به زبان انگلیسی در وب به عشق یافتن کلمه ای جدید از مایکل جکسون کبیر برام از نو تداعی میکنه و اشک شادی و غم رو همزمان به چشمام میاره ...

اما میرسیم به گروه آخر ، گروه ششم :

گروه ششم رو میشه از جهاتی با همه گروههای قبلی متفاوت دونست ! این گروه بر خلاف 5 گروه قبلی نه به مایکل جکسون یا من علاقمند بوده و نه از مایکل جکسون یا من بر خلاف برخی از قبلی ها متنفرند !! در واقع این عده ابداً من رو نشناخته و وجود یا عدم وجود مایکل جکسون هم هیچ اهمیتی براشون نداره !! به عبارت دیگه میشه گفت اونها اصلاً دنبال مایکل جکسون نمیگردند که یه دفعه میان تو وبلاگ من !! این عده سمبل بارز 99.999999999% از جماعت غافل و بی خبر ملت ایرانند که هنوز که هنوزه وقتی اسم مایکل جکسون میاد با چشمها و دهنهای گشاد سوال میکنند : مایکل جکسون زن بود یا مرد ؟؟!!

حتماً دارید تعجب میکنید که خوب پس این عده داخل بازدید کننده های وبلاگ من چی کار میکنند هان ؟! جواب کاملاً روشنه : به صورت کامل شانسی و تصادفی !!!

این عده که جستجوهاشون به طرز اسفبار یا خنده داری نا مربوط به نام مایکل جکسونه صرفاً به دلیل تشابه واژگان داخل عبارت سرچ شدشون با کلمات داخل پستهای من ، در صفحه اصلی گوگل یا موتورهای جستجوی دیگه به لینک صفحاتی از وبلاگ من هم برخورد نموده و از اونجایی که اصولاً به تحقیق ثابت شده که حتی سیب زمینی پشندی (!!!) هم در مقابل دیدن نام مایکل جکسون بی تفاوت باقی نمونده و یه دست و پایی میزنه (!!!) اینه که بنابر همین اصل فیزیک (!!!) این عده هم نا خودآگاه حداقل برای لحظاتی عبارت مورد جستجوی خودشون رو از یاد برده و با تعجب میگن : 

هاااان ؟؟؟ چی ؟؟؟؟؟ مایکل جکسون پادشاه جاودان ؟؟؟؟ کلیک کنیم ببینیم چیه !!!!

اینطوریه که یارو یه دفعه بی خیال جستجوی موضوع مورد علاقه خودش شده و برای ثانیه ها و دقایقی طولانی محو دنیای مایکل جکسون میشه !!! بذارید یه چند نمونه از آخرین عبارتهای بی ربطی که منجر به بازدید وبلاگ من شده رو براتون بنویسم .

هارلی دیویدسون !

دانلود آهنگ جوزفین !
خبرهای وحشتناک !
جدید ترین پرده سال 1391 !
یه چیز درست و حسابی !
خریت و نفهمی !!!! ( خدا شاهده اگه دروغ بگم ! )
ماندگار ترین جملات !
دانلود سیرک !

بلیط تور پاریس !

و ... !!!

فکر میکنم احتیاج به شرح و توضیح اضافه ای نباشه !!!! این نشون میده جایگاه و عظمت نام مایکل جکسون یعنی چی ! کسی که به اندازه یک پاپاسی توی ذهنش دنبال مایکل جکسون و دنیای اون نبوده با جستجوی عبارتهایی نظیر مطالب فوق (!!) یه دفعه چشمش به لینکی از وبلاگ من افتاده ، دست و پاش شل شده (!!) و بی اختیار روی پادشاه جاودان کلیک نموده است ! فکر میکنید اگه لینک یافت شده در مورد هر موضوعی به غیر از مایکل جکسون میبود ، فرد جستجوگر بی خیال مطلب ذهنی خودش و خوندن مطالب اون لینک نامربوط میشد ؟؟!! خود من و شما !! به فرض وقتی داریم در مورد موضوع X سرچ میکنیم چند صد تا لینک نامربوط تو گوگل جلوی چشممون ردیف میشه که ربط چندانی به موضوع ذهنی ما نداره ؟! آیا روی تک تکشون کلیک میکنیم ؟! من که واقعاً فرصت این کارو ندارم . خوش به حال اونی که تا این اندازه وقت آزاد داره !! خوب در مورد دیگران هم همینطوره . مطمئناً اون بنده خدایی که دنبال آخرین مدل پرده تو سال 1391 میگشته دلش نمیخواسته اگه لینکی در مورد انرژی هسته ای یا به فرض داریوش هم میاد جلوش روشون کلیک کنه ... اما خوب ... مایکل جکسون با همه کلمات دیگه این دنیا یه فرق کوچولو داره ، اینطور نیست ؟؟!!

در این مطلب یک درس بی نهایت مهم و آموزنده برای من و همگی کسانی که به نوشتن علاقمند هستند وجود داره :

اینکه هرچی دایره لغات و واژگان شما داخل یک متن بیشتر باشه به همون اندازه شانس یافت شدن متن شما داخل جستجوی های کاربران اینترنتی زیاد و زیاد تر میشه . به خاطر همین هستش که من از لغات بسیار متنوعی برای نگارش مقاله هام استفاده میکنم . محدود کردن دایره لغات نتیجه ای جز کاهش شانس دیده شدن حرفهاتون به همراه نمیاره . به خاطر همین هستش که بارها و بارها شاهد بودید من حتی برای صحبت درباره شخص مایکل جکسون هم همیشه از کلمات و القاب متفاوتی برای ارائه مطلبم استفاده میکنم ! این رو هم بدونید دامنه لغات و اصطلاحات داخل نوشته های شما متنوع و فراوون نمیشه الا اینکه اهل مطالعه و تحقیق در متون مختلف علمی و ادبی باشید . همیشه به یاد داشته باشید که برای دستیابی به قدرت بالای قلم هیچ چیزی موثرتر و با ارزش تر از افزایش سطح مطالعات و آگاهی ها نیست . یه کم بیشتر با مطالعه دوست بشید ملت ایران !!!

خوب دیگه ، برم به کار و تحقیقات و مطالعاتم برسم ...

راستی یک هفته بیشتر تا تولد 54 سالگی مایکل جکسون باقی نمونده ! 

شاد باشید ...

سوگند میخورم تا عالم رو از نامت پر نکنم دست بر ندارم مایکل جکسون !!!!!

سوگند میخورم !!!!

تا بعد ...

Stay Tuned

! Let's Dance